“Puf puf karlar yağdı
Orman oldu bembeyaz
Tavşan çıktı kovuktan
‘Üşüdüm biraz’

Minik patiler donar
Kuyruğu titrer hep yaş
Keşke beni ısıtsa
Tatlı bir arkadaş”

Birden bir ses duyulmuş. Gacır gucur gacır gucur…. Kardan adam görünmüş.

“Üşüme atkımı al
Ben soğuğu severim
Kalbimi ısıtacak
Bir arkadaş beklerim“

Tavşan buna çok sevinmiş. Koşmuş kardan adama sarılmış.

İki arkadaş karlarda koşturup oynamaya başlamış.

Oynarken hem yorulmuş hem de ıslanmışlar. Tavşan zıp zıp kovuğuna dönmüş.

Kardan adam evinin bahçesine dönmüş. Orman sessizliğe bürünmüş